Gdzieś w delcie wyschniętej, afrykańskiej rzeki Okavongo zwierzaki czekają na wodę. Billy – sprytna surykatka i Sokrates - przyjazny lew i jednocześnie najlepszy przyjaciel Billy’ego zmęczeni czekaniem wyruszają w głąb lądu na poszukiwanie wody. Podczas pełnej niebezpiecznych przygód, wyprawy przez dziką Afrykę, Billy i Socrates spotykają zwierzęta z całego świata.
Wygnane ze swych rodzinnych stron przez niszczycielskie działania człowieka, przybyły na Czarny Ląd w poszukiwaniu nowego domu. Wspólnie ruszają w drogę, by dokonać dramatycznego odkrycia: na rzece Okavongo ludzie zbudowali wielką tamę. Billy, Sokrates i ich nowi przyjaciele postanawiają pokrzyżować plany ludzi i przywrócić rzece wodę.
Erich Kästner (1899-1974) jest jednym z najbardziej uwielbianych autorów książki dla dzieci - jego klasyczne opowiadania jak Emil i detektywi lub Mania czy Ania (dwukrotnie przeniesiona na ekran kinowy przez studio Disneya jako Rodzice miejcie się na baczności z 1961 r. oraz Nie wierzcie bliźniaczkom z 1998 r.) są ciągle aktualne. Tylko jak zaadaptować na potrzeby kina początku XXI wieku opowieść zrodzoną 60 lat wcześniej? Producenci i reżyserzy Reinhard Klooss oraz Holger Tappe spędzili trzy długie lata przenosząc na ekran kinowy baśń Kästnera Die Konferenz der Tiere – i to na dodatek w formie animacji komputerowej w technologii 3D. Safari 3D jest jednocześnie pierwszą pełnometrażową europejską animacją tego typu w historii. Grupa około 60 projektantów, z położonego w Hanowerze studia animacji Ambient Entertainment, poświęciła filmowi dwa lata, oddając się całkowicie skomplikowanemu procesowi animacji – poczynając od scenografii, poprzez tworzenie storyboardów oraz koncepcji oświetlenia filmu, kończąc na wykonywaniu wszelkich tekstur i innych szczegółów procesu komputerowej kreacji, w tym renderowania gotowych już klatek. Wyzwaniem okazał się również wymiar dźwiękowo-muzyczny filmu. Powstało ponad 230 oryginalnych ścieżek audio, dubbing nagrywano w Nowym Jorku, Londynie i Berlinie, a kompozytor David Newman i jego ekipa współpracowników nagrali partyturę do filmu wraz z Berlin Score Orchestra. Jednak zanim do tego wszystkiego doszło, scenarzyści stanęli przed nie tak łatwym, jakby się mogło wydawać, zadaniem wymyślenia świeżej, wiarygodnej opowieści oraz ciekawych bohaterów, którzy zapełnią świat przedstawiony. „Die Konferenz der Tiere Kästnera to coś więcej niż tylko polityczny manifest przypominający Folwark zwierzęcy George’a Orwella. Słodko-gorzki, intelektualny model utopijnego świata, w którym zwierzęta zbierają się razem gdyż nie mają zamiaru pozostawiać losów świata dłużej w niewprawnych rękach człowieka, posiada dramatyczną narrację wykorzystującą starannie dawkowane napięcie oraz dużo ciekawej akcji”, wyjaśnia Reinhard Klooss. Kästner, zdeklarowany pacyfista, napisał Die Konferenz der Tiere w 1947 roku w nawiązaniu do horroru II wojny światowej – pełen obaw, związanych z początkiem trwania Zimnej Wojny, apelował o pokój na świecie. Mówi Reinhard Kloos: „Zdecydowaliśmy, że współczesnym odpowiednikiem tego apelu, taką optymistyczną utopią Kästnera, w której zwierzęta buntują się przeciwko nieudolnemu panowaniu człowieka, będzie trwająca obecnie debata nad kwestiami ekologicznymi. Niszczenie środowisk naturalnych, wymieranie zagrożonych gatunków oraz tragiczne szafowanie złożami naturalnymi w pewnym sensie tworzą tło dla naszej opowieści. Dynamika tej opowieści wynika z humoru prezentowanego przez poszczególne postaci, które mają wprawdzie wielki cel do osiągnięcia, ale nie przeszkadza im to w uskutecznianiu dziwacznych, niepoprawnych i często próżnych sposobów bycia. Każdy znajdzie w nich coś z siebie”.
