José Luis Gómez
Otrzymał wykształcenie aktorskie w Instytucie Teatralnym w Westfalii (Bochum) oraz w Szkole Jacques’a Lecoqa (Paryż). Pierwsze kroki jako aktor i reżyser stawiał w największych teatrach RFN-u. W 1971 powrócił do Hiszpanii, gdzie produkował, reżyserował i grał m.in. w „Sprawozdaniu dla Akademii” Kafki, „Kasparze” Petera Handke i „Karierze Artura Ui” Bertolta Brechta.
Po zagraniu głównej roli w filmie „Pascual Duarte” Ricarda Franco, za którą nagrodzono go tytułem Najlepszego Aktora na festiwalu w Cannes (1976), współpracował z takimi reżyserami jak Jaime de Armińán („Nunca es tarde”), Juan Sebastián Bollaín („Las dos orillas”), Enrique Brasó („In memoriam”), Jaime Camino („Światła i cienie”), Jaime Chávarri („Dedicatoria”), Manuel Gutiérrez Aragón („Sonámbulos”), Eloy de la Iglesia („La estanquera de Vallecas”), Joseph Losey („Drogi na południe”), Pilar Miró („Beltenebros”), Carlos Saura („Z przewiązanymi oczami” i „Siódmy dzień”), Gonzalo Suárez („Remando al viento”), Mariano Barroso („Mrówki w ustach”) i Miloš Forman („Duchy Goyi”).
W 1978 roku, po studiach w Nowym Jorku pod okiem Lee Strasberga, wraz z Nurią Espert i Ramónem Tamayo przejął kierownictwo Centro Dramático Nacional, a dwa lata później został dyrektorem Teatro Espańol. W 1992 wyreżyserował „La Vida es sueńo” w paryskim Odeonie, a rok później „Carmen” w Operze Bastylii, także w Paryżu.
Potem skoncentrował się na stworzeniu i zarządzaniu Teatro de la Abadía otwartego w 1995 roku. Tam zajmuje się poszerzaniem repertuaru, kształceniem aktorów i goszczeniem najważniejszych europejskich spektakli.
W 2008 roku wyreżyserował operę Verdiego „Simon Boccanegra” w Gran Teatre del Liceu.
Jest laureatem wielu wyróżnień, z których najważniejsze to: nagroda dla Najlepszego Aktora na festiwalu filmowym w Cannes, Państwowa Nagroda Teatralna, francuski Order Kawalera Sztuk Pięknych i Literatury, niemiecki Krzyż Rycerski, Złoty Medal Círculo de Bellas Artes i Złoty Medal za dokonania artystyczne od hiszpańskiego ministra kultury.
Dodaj komentarz:
|
