Campino

1 gł.

Campino, wokalista niemieckiego zespołu Die Toten Hosen, jest gwiazdą w wielu krajach. Jego popularność wykracza daleko poza scenę punkową, z której wywodzi się zespół. Kapela jest jedną z najpopularniejszych niemieckich grup wszechczasów: jej płyty sprzedały się w ponad 10 milionach egzemplarzy. Podczas tournee 2004/2005 koncerty przyciągnęły w sumie ponad 700 tysięcy widzów, bijąc niemieckie rekordy frekwencji. Ostatnie 8 albumów Die Toten Hosen zawędrowało na szczyt listy bestsellerów po drodze zdobywając złote lub platynowe płyty. Zespół otrzymał 5 nagród Echo (najważniejszych niemieckich nagród muzycznych) i stanowi istotną część niemieckiej sceny muzycznej od 25 lat. Campino, który naprawdę nazywa się Andreas Frege, urodził się 22 czerwca 1962 roku w Düsseldorfie. Jego matka była Angielką, a ojciec Niemcem. W 1982 roku założył Die Toten Hosen wraz z Andreasem von Holstem (Kuddel), Trini Trimpop i Andreasem Meurerem (Andi). Niedługo potem dołączył do nich Michael Breitkopf (Breiti).

Kolejne płyty i niekończące się trasy koncertowe pozwoliły Die Toten Hosen zdobyć status najważniejszego niemieckiego zespołu punkowego lat 80. W roku 1988 zyskali ogromną popularność płytą „Ein kleines bisschen Horrorschau”. Oprócz działalności muzycznej zespół dużą wagę przywiązuje do polityki, od początku stawiając się w opozycji wobec prawicowego ekstremizmu. Od wielu lat kapela wspiera Pro Asyl i współpracuje z wieloma innymi organizacjami, m.in. z Oxfamem przy programie na rzecz kasacji długów Trzeciego Świata. W 2005 kapela wystąpiła także na koncercie Live 8 w Berlinie i dołączyła się do protestu wobec szczytu G8 w Heiligendamm podczas występu „Deine Stimme gegen Armut” w Rostocku. Ponadto Die Toten Hosen od dawna mają bliskie stosunki z teatrem: już w 1988 współpracowali przy musicalu na podstawie „Mechanicznej pomarańczy”. Campino zagrał do tej pory kilka ról w filmach kinowych i telewizyjnych. W 1986 wystąpił w filmie „Verlierer” Bernda Schadewalda i serialu „Der Fahnder”. W 1992 zagrał w komedii Hannsa Christiana Müllera „Langer Samstag”. Potem zrobił sobie przerwę od aktorstwa, która trwała aż do 2006 roku. Wtedy po raz pierwszy wystąpił w teatrze wcielając się w Mackiego Majchra w brechtowskiej „Operze za trzy grosze” wyreżyserowanej przez Klausa Marię Brandauera. Wystawiona w berlińskim Admiralspalast sztuka była najpopularniejszym przedstawieniem teatralnym roku (ponad 70 tysięcy widzów). W 1999 roku Wim Wenders nakręcił dla Die Toten Hosen teledysk do piosenki „Warum werde ich nicht satt” i wtedy zaprzyjaźnił się z Campino. W 2004 zażyłość artystów się pogłębiła, gdy zespół nagrał piosenkę „Stand Up” do filmu Wendersa „Kraina obfitości”. Obecnie Campino mieszka w Düsseldorfie i Berlinie, ma syna i jest zagorzałym kibicem piłki nożnej.

pozostało znaków

Imię: Wpisz tekst z obrazka: